Blog > Komentarze do wpisu
Szlak 3- c.d.

6.4. Szosa Pułtusk-Zatory-Popowo. Maszerujemy duktem przez różnowiekowe bory sosnowe. W pewnym momencie zaczyna on opadać ku pradolinie Narwi. W lesie kwitną naparstnice purpurowe, po lewej kilkanaści wysokich modrzewi. Zaraz za skrętem Tuchola*, malowniczy przestój starszych sosen. Wznosimy się przez lite sośniny z paprocią orlicą pospolitą i czterema kopcami mrowisk.

8.1 Morze zbóż*, poprzeczna droga; wcześniej dwa dorodne dęby, wyrastające ze wspólnego korzenia. Z lewej zboża na stoku Wysoczyzny Wyszkowskiej; wyrastające niczym wyspy kępy lasu. Wyjątkowo malowniczo przed żniwami. Za poprzecznym grzbietem wydmowym ubogie bory suche o swoistym uroku. Wkrótce pojawią się kępy świerków.

9.2 Skrzyżowanie szlaków niedaleko gajówki Zatory i szosy z przystankiem PKS Śliski 1, gdze rozpoczyna się trasa 7 (kontynuacja znaków niebieskich do rezerwatu Stawinioga i Popowa). Dochodzi tu łącznik z Zatorów (3A). Za gajówką łączki nad Prutem, doskonałe na biwak. 

3A (wariant): ZATORY-GAJ. ZATORY

znaki żółte, 2.2 km.

Zatory powstały w XIV wieku jako folwark szlachecki. Aż po Wyszków szumiały wokół do XIX w. zwarte lasy. W 1436r. książe mazowiecki w uznaniu zasług niejakiego Michała z Ziemianczyc „nadaje mu ziemię Zatory zwaną, znaną od dawna z obfitości zwierzyny, z prawem polowania na wszystką zwierzynę z wyjątkiem żubrów, rysiów, oraz na wszystkie ptactwo z wyjątkiem sokołów”. W 1578 wymieniana wieś Zathory należała do niejakiego Podolskiego, który płacił daninę od 14 łanów, 14 zagrodników i 1 rzemieślnika. 25 maja 1807 roku na polach między Zatorami a Gładczynem doszło do potyczki wojsk rosyjskich  z napoleońskimi. ’Zator’ oznaczał w dawnej polszczyźnie zaparcie toru drogi lub rzeki, czyli zarastanie starego koryta, gdy rzeka przebijała coraz nowsze. Warto zobaczyć murowany pałac klasycystyczny z 1828 roku, usytuowany w XIX wiecznym parku, w którym także pomnikowa lipa o obwodzie 470 cm. Obiekt składa się z piętrowego budynku głównego i oficyn. Ryzalit środkowy poprzedzony jest trójkątnym szczytem, portykiem z czteroma kolumnami toskańskimi i datą na belkowaniu – 1898. W pobliżu spichlerz z końca XIX wieku i murowana gorzelnica. Obok oryginalny kościół z 1821 roku z dwoma barokowymi ołtarzami. Na cmentarzu rzymskokatolickim wykonany z piaskowca w kształcie sarkofagu nagrobek Radziwiłłów oraz zbiorowy Grób Nieznanego Żołnierza. Pod wsią malownicza skarpa wysoczyzny, z której rozległe widoki. W kolonii Biele pod skarpą, na płd. od drogi na Holendry- cmentarzyk niemiecki z 1 wojny światowej oraz głaz narzutowy.

      Od kościoła szlak prowadzi do lasu. Za Kępą Zatorską przekraczamy Prut i po chwili dochodzimy do skrzyżowania obok gajówki.

     Zasadniczy wariant szlaku (nosi odtąd nazwę Szlaku Leśników) wiedzie ku północy znakami żółtymi, początkowo przez gęste skupiska świerków. Ok. 200 m od rozstaju szlaków stoły i ławy zapraszające do odpoczynku. Dalej wyjątkowo ubogie bory suche, wyłącznie karłowate sośniny i opadłe szyszki. Piaszczysty odcinek aż do szosy (ok. 500 m ku północy przystanek PKS Śliski 2). Tuż przed nią w prawo (znaki zniszczonre po wyrębie), monotonną przecinką, obramowaną brzózkami do pierwszej poprzecznej przecinki za paśnikiem.

11.3 Karelia*, fascynujący odcinek szlaku, w pełni lata iście puszczański. Zgrabne olchy, stare, pochylone brzozy, chmiel, omszałe pnie, skrzypy, dąbrówki rozłogowe, bluszczyk kurdybanek, paprocie. Miejscami majestatyczne świerki. Sosny posadzono na charakterystycznych grządkach,aby czuły się pewniej w zawilgoconym terenie. Trawiastym duktem (poziomki!) do młodników za którymi na wydmach rzadki Biały Bór*. Po chwili malowniczy ols.

13.7 Łazy pułtuskie*, wkraczamy na obszar intensywnej eksploatacji drzewostanów. Po prawej młodnik, zasadzony w 1993 roku. Za rozdrożem (wchodzimy na Cieńszowską Drogę) piaski i starsze bory Starej Posady.

15.0. Łąki Osieczyska, należące do wsi Borsuki-Gajówka. Za lewadą po prostu ohydne zręby zupełne, wykonane na standardowej powierzchni 2,5 ha, a obok pozostałości starodrzewia. Po lewej, w odległości 500 m znajduje się leśniczówka Grabówiec, a jeszcze kilometr na zachód wieś o tej samej nazwie. Przy szkole i przystanku pks stoi w niej kapliczka św. Jana Nepomucena. Zrazu malowniczo, potem przez przebudowane monotonne bory. Do gościńca Wyszków-Pułtusk (16.8 km). Za przeważnie suchą struga ścieżka zanika w łanach konwalii majowej w starszym lesie.

17.6. Rezerwat „Popławy”, rozstaj szlaków (ku płn. dłuższy wariant do Pułtuska – trasa 2, na wsch. Znaki czerwone prowadzą do Wielgolas i Obrytego). Idziemy przez falisty teren rezerwatu. Wzrok przyciągają pochylone, blisko dwusetletnie sosny. Po lewej krawędź dawnego koryta Narwi, zakrzewione łąki. Przyjemnym borem do traktu Popławy-Bartodzieje. W prawo można obejść teren projektowanego rezerwatu i połączyć się z trasą 2 (za znakami zielonego paska). Wgląd w niedostępne turzycowiska i ładne partie olsów. Tuż przed nadleśnictwem malownicze starorzecze.

19.3 Świerkowa brama*, połączenie ze znakami czerwonymi obok nadleśnictwa Pułtusk. Prosto ul. Bartodziejską do sklepu i przystanku PKS w Popławach. Topolową promenadą do mostu przez Narew. W momencie, gdy znaki skręcają w prawo, należy pójść w przeciwnym kierunku do ul. Stare Miasto (tam w prawo). Po chwili w lewo, w ul. Przechodnią; okrążając od lewej archiwum, do ul. Nowy Rynek i widocznego dworca.

21.9 Pułtusk, dw. PKS

środa, 21 maja 2008, gajowy771

Polecane wpisy

  • Wkrótce wiosna... i nowe wyprawy!

    A tymczasem zapraszam do oglądania moich i innych blogów związanych z Białymi Kurpiami- tym razem polecam Kilka zdjęć z Pulw z bloga "O Wyszkowie".

  • TRASA 3 - fotogaleria.

    O Kuźni więcej w zakładce (link) Wiosenna bujność traw w dolinie Prutu Nie Huculszczyzna, lecz Kurpiowszczyzna- malownicza dolina Prutu pod Cieńszą i Drwałami

  • FOTOGALERIA- szlak 24 (wariant przez Osuchową)

    Tym razem nasza grupa rozpoznawczawystartowała z Udrzyna (szlak 21), gdzie po pokłonieniu się Bugowi, sakralnej rzeźbie w jednym z opłotków i zakupie okrągłego