Blog > Komentarze do wpisu

17. „BORY, CZARY I PRABUTY GÓRY”. SZLAK BOJÓW PARTYZANCKICH”.

Długosiodło – Lipniak Majorat – Pecynka – Długosiodło/Prabuty Góry. Zn. niebieskie, potem żółte, 22,5 km. 

„Las to, w którym każde drzewo starczy za pomnik. Las uroczysty, napełniony szmerem, gdzie liść tajemniczą do siebie szepcze mową, gdzie spod korony stuletniego dębu sączy się krew bohaterów, gdzie mech zielony śni o minionej przeszłości i gwarzy z trawą o poległych, których duchy wznoszą się ponad lasem.”

                                                                                          / Maurycy Jokay /

 Okrężny szlak prowadzący przez miejsca związane z działalnością partyzantki Armii Krajowej w 1944 roku. Miejsca martyrologii żołnierzy i ludności cywilnej. W środkowej części wiedzie przez malownicze, odludne partie leśne i ostoje zwierzyny, na innych odcinkach nieco monotonny i ciekawszy w zimie (w wyniku intensywnych zrębów ubywa niestety starodrzewu). W okolicy Wiśniewa i Pecyny łagodnie zarysowana dolinka rzeczki Wymakracz. Istnieje możliwość podzielenia trasy na dwa etapy (z wykorzystaniem rzadko kursujących autobusów PKS z Grądów) oraz zakończenie jej na stacji Prabuty Góry, gdzie wspaniały punkt widokowy z wysoczyzny na Dolinę Narwi. Przydatny cały rok.

    Wzdłuż szlaku przewija się przez jakiś czas znakowana ścieżka dydaktyczna Nadleśnictwa Wyszków (pomijając Wiśniewo i Jarząbkę). Ścieżka rozpoczyna się na leśnym parkingu przed wjazdem do Długosiodła od Białegobłota, kończy przy szosie pod Nowym Bosewem. Wędrując napotkamy następujące tablice, zapoznające z gospodarką leśną, historią i miejscową przyrodą:

  1. jak rośnie las
  2. od igły do liścia (mostek w olsie)
  3. bobry
  4. Lipniak Majorat
  5. gospodarka łowiecka
  6. Bitwa pod Pecynką
  7. warstwowa budowa lasu
  8. drugie życie drzewa
  9. naturalni sprzymierzeńcy lasu. 

 

0.0. Długosiodło, rynek, PKS, pomnik Kościuszki. Opis osady przy szalku 15. Wyruszamy za zn. niebieskimi w kierunku kościoła obok ciekawej chaty. Na skraju lasu ceglana kapliczka. Okrążamy wydmę w ładnym borze sosnowym, jedną z kompleksu tzw. „Dziewiczych Gór” (patrz szlak 19). Mijamy przysiółek Poświętne (przestoje gonnych sosen, goła wydma) a za przysiółkiem Cisie przecinamy rozległe zręby i nowizny oraz resztki wyciętego niedawno starodrzewia, idąc podnóżem wału wydmowego z kruszyną i płatami orlicy w runie. Wśród młodników spore nasadzenia modrzewia. Wygodna droga prowadzi dalej skrajem łądnego boru ze świerkami, grabami i konwalią majową. Od północy graniczy z nim duży kompleks lasów liściastych (wgląd z pomostu na ścieżce dydaktycznej), postulowany od lat 80. XX w. rezerwat przyrody.

3.6. Lipniak – Majorat, krzyż na skraju lasu, w prawo nieznakowana trasa 19 do Dalekiego. Znaki niebieskie wiodą ku płn-wsch. brzegiem olsów (zielony tunel) a potem wśród pól, łąk i zagajników w malowniczym pejzażu. Na poprzecznej strudze niewielka tama bobrów; zwierzęta te przypłynęły z Narwi i upodobały sobie odludne zakątki leśne uroczyska Bykowce i łąki na pd. od szlaku.

5.2. Lipniak – Majorat, pomnik ofiar zbrodni hitlerowskiej. 2.IX.1944 roku hitlerowcy zamordowali tu ok. 400 mieszkańców okolicznych wsi  w odwecie za pomoc partyzantom AK, którzy skutecznie operowali w tym rejonie do 31.VIII, tj. rozbicia pod Pecynką. Wśród ofiar były cale rodziny, niemowlęta, kobiety i starcy. Ofiarą odwetu miała stać się ludność całej gminy; realizację ludobójstwa udaremniła ofensywa radziecka.

Zmieniamy kolor szlaku na żółty. Wcześniej dołaczył szlak 18 z Tuchlina i Poręby. Nadal ku płn-wsch. przez młode drzewostany. Żegnamy szlak nadleśnictwa, który zmierza krótszą, ale nie mniej interesującą trasą przez wsie Pecynę Nową i Starą do pomnika AK pod Pecynką (w Pecynach stare chaty- w Starej rzeźbiony ganek i olbrzymie gniazdo przy jednym z gospodarstw) . Wkrótce kilka zagród wsi Lipniak - Majorat. Uwagę zwraca drewniana chata z facjatką, ktora w czasie okupacji mieściła szpital partyzancki AK. Wioska wzięła nazwę od sposobu dziedziczenia, związanego z nadawaniem ziemi urzędnikom carskim za zasługi w tłumieniu powstania listopadowego. Majoraty miały być podporą rusyfikacji, jednak oficerowie sprzedawali część ziem lub dzierżawili je chłopom i idea wykrzewienia polskości na prowincji upadła. Widok na łagodnie zarysowaną dolinę strugi Wymakracz, wzdłuż której zabudowania Pecyny. Struga doczekała się nawet wiersza... Dalej, w młodniku przed zagajnikami sosna – piątka (po prawej). Piaszczysty trakt obramowany jest urokliwymi brzozami.

7.7. Leśny Krzyż w malowniczym lesie: wydmy, ściany świerków, dorodne sony, ols w dolinie Wymakracza z konwalijką dwulistną w runie.

8.1. Wiśniewo, skrzyżowanie dróg. W 1863r. kozacy zamordowali za ukrywanie partyzantów miejscowego leśnika Zewalda, a jego żonę ranili z pistoletu. Przy gajówce stare dęby i lipy. Szosa ku płd. wiedzie do szosy białostockiej i wsi Przyjmy – Dybki (PKS, mogiła płk Karola Frycze); ku wsch. gościniec przez zwarte lasy do Ostrowi Mazowieckiej – ok. 16 km. W Wiśniewie można odnaleźć ludową kapliczkę skrzynkową (trójścienną) z rzeźbą siedzącego Chrystusa Frasobliwego oraz kilka chat z ładnie rzeźbionymi nadokiennikami, geometrycznie szalowanymi szczytami i malowanymi okiennicami (nr 6, 11, 20, 37, najładniejsze 8, 15, 17). 

    Przekraczamy Wymakracz w osadzie Zastrudze, gdzie dwie ciekawe chałupy. Widok na obramowaną lasami

niedziela, 10 lutego 2008, gajowy771

Polecane wpisy

  • Wkrótce wiosna... i nowe wyprawy!

    A tymczasem zapraszam do oglądania moich i innych blogów związanych z Białymi Kurpiami- tym razem polecam Kilka zdjęć z Pulw z bloga "O Wyszkowie".

  • TRASA 3 - fotogaleria.

    O Kuźni więcej w zakładce (link) Wiosenna bujność traw w dolinie Prutu Nie Huculszczyzna, lecz Kurpiowszczyzna- malownicza dolina Prutu pod Cieńszą i Drwałami

  • 3.”GDZIE SZUM PRUTU...”

    Z centrum folkloru do Pułtuska. Pniewo – Pułtusk, dworzec PKS. Znaki niebieskie, potem żółte; 21.9 km. Na szlaku pięknie zachowane partie starodrzewia sos